W okresie od stycznia do grudnia 2017 roku liczba osób, które wykonywały pracę nierejestrowaną (przynajmniej raz) wyniosła 880 tys. W odniesieniu do ogólnej liczby pracujących w Polsce wg kryterium stosowanego w BAEL (16423 tys. osób ) zbiorowość ta stanowiła 5,4%.

Biorąc pod uwagę poziom wykształcenia osób wykonujących pracę nierejestrowaną, najliczniejszą grupę stanowiły osoby z wykształceniem zasadniczym zawodowym (35,7%) oraz z wykształceniem średnim zawodowym i ogólnokształcącym (30,3%). W mniejszym stopniu pracę w „szarej strefie” deklarowały osoby z wykształceniem wyższym i policealnym (17,7%) oraz z wykształceniem gimnazjalnym i poniżej tego poziomu (16,3%).

Dla 420 tys. osób wykonujących pracę nierejestrowaną w 2017 roku (tj. 47,7% wszystkich pracujących w „szarej strefie”) praca ta stanowiła pracę główną. Dla pozostałej części omawianej zbiorowości (460 tys., tj. 52,3%) praca nierejestrowana miała charakter pracy dodatkowej.

Czas poświęcony na pracę nierejestrowaną w 2017 r. był zróżnicowany. Najliczniejszą grupę stanowiły osoby, które w ciągu roku przepracowały w ”szarej strefie” do 5 dni (244 tys. osób, tj. 27,7% omawianej zbiorowości), natomiast najmniej licznie były reprezentowane osoby, które w badanym okresie przepracowały od 61 do 91 dni (19 tys., tj. 2,2%). Co najmniej 91 dni przepracowało 6,8% tej populacji. Osoby pracujące nieformalnie średnio w roku przepracowały niespełna 30 dni.

Wyniki badania wskazują, iż w „szarej strefie” najczęściej prowadzone były prace ogrodniczo-rolne. Wykonywała je co siódma osoba wykonująca pracę nierejestrowaną (15,0%). Dużą grupę osób pracujących w „szarej strefie” stanowiły również osoby zajmujące się remontami i naprawami budowlano-instalacyjnymi (11,4%), a także usługami budowlanymi i instalacyjnymi oraz opieką nad dzieckiem lub starszą osobą (po 9,1%).

źródło: GUS